Saturday, June 6, 2026

कृत्रिम बुद्धिमत्तेने डिझाइन केलेली जगातील पहिली लस मानवी चाचणीसाठी सज्ज

विज्ञानाच्या आणि तंत्रज्ञानाच्या वेगाने बदलणाऱ्या जगात दररोज नवनवीन आणि आश्चर्यकारक शोध लागत आहेत. गेल्या काही वर्षांत आपण सर्वांनी कोविड-१९ या भयंकर महामारीचा अतिशय जवळून आणि वेदनादायक अनुभव घेतला आहे. कोविडच्या काळात संपूर्ण जगाने लॉकडाऊन, रुग्णालयांमधील बेड्सचा तुटवडा आणि औषधांसाठी होणारी वणवण पाहिली आहे. या एका विषाणूने जागतिक अर्थव्यवस्थेला आणि मानवी जीवनाला जो खोलवर धक्का दिला, त्यातून सावरण्यासाठी आजही जग धडपडत आहे. या संपूर्ण काळात एक गोष्ट अत्यंत स्पष्टपणे आणि प्रकर्षाने समोर आली ती म्हणजे, जेव्हा एखादा नवीन विषाणू प्राण्यांमधून माणसात प्रवेश करतो आणि अत्यंत वेगाने पसरू लागतो, तेव्हा मानवी वैद्यकीय व्यवस्था आणि आपले विज्ञान त्याच्यापुढे काही काळ तरी पूर्णपणे हतबल ठरते. विषाणू नेहमी स्वतःचे रूप बदलत असतात, ज्याला आपण वैद्यकीय भाषेत 'म्युटेशन' असे म्हणतो. या सतत बदलणाऱ्या रूपामुळे जुन्या लसी किंवा औषधे अनेकदा कुचकामी ठरतात आणि जगभरातील शास्त्रज्ञांना सातत्याने नवीन लसी शोधण्यासाठी धावाधाव करावी लागते. विषाणू आणि माणूस यांच्यातील ही लपाछपी किंवा हा जीवघेणा संघर्ष अनेक शतकांपासून सुरू आहे. परंतु, आता या महाभयंकर संघर्षात माणसाने एका अत्यंत प्रगत आणि शक्तिशाली शस्त्राचा वापर करायला अधिकृतरीत्या सुरुवात केली आहे, आणि ते शस्त्र म्हणजे 'कृत्रिम बुद्धिमत्ता' किंवा आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स. 

बीबीसी न्यूजने नुकत्याच प्रकाशित केलेल्या एका अत्यंत महत्त्वपूर्ण आणि जगाला मोठा दिलासा देणाऱ्या बातमीनुसार, वैद्यकीय इतिहासात पहिल्यांदाच कृत्रिम बुद्धिमत्तेने संपूर्णपणे डिझाइन केलेली जगातील पहिली लस आता माणसांवर चाचणीसाठी वापरली जात आहे. हा केवळ एक वैद्यकीय शोध नसून ती भविष्यातील सर्व महामारींना कायमचे रोखण्याची एक अत्यंत मोठी आणि ऐतिहासिक क्रांती मानली जात आहे.  ही नवीन आणि क्रांतिकारी लस नेमकी कशी वेगळी आहे आणि तिचे महत्त्व काय आहे, हे समजून घेण्यासाठी आपल्याला पारंपारिक लसी कशा काम करतात हे आधी समजून घेणे अत्यंत आवश्यक आहे. 

साधारणपणे, जेव्हा एखादा नवीन विषाणू समाजात पसरतो, तेव्हा शास्त्रज्ञ त्या विशिष्ट विषाणूचा नमुना घेतात आणि त्यावर आधारित एक लस तयार करतात. ही लस आपल्या शरीरातील रोगप्रतिकारक शक्तीला त्या विशिष्ट विषाणूशी ओळख करून देते आणि त्याच्याशी लढायला शिकवते. हे अगदी शरीराला दिलेले एक प्रकारचे 'डमी ट्रेनिंग' किंवा सराव असतो. पण यात एक अत्यंत मोठी आणि गंभीर अडचण आहे. विषाणू हे अतिशय हुशार आणि चपळ असतात आणि ते सतत स्वतःच्या जनुकीय रचनेत बदल करत असतात. जेव्हा विषाणू स्वतःचे बाह्य रूप बदलतो किंवा स्वतःच्या 'स्पाइक प्रथिनांमध्ये' बदल घडवून आणतो, तेव्हा जुनी लस त्याला ओळखू शकत नाही आणि त्यामुळे ती लस त्याच्यावर फारशी प्रभावी ठरत नाही. याच कारणामुळे आपल्याला कोविडच्या नवनवीन व्हेरियंट्सच्या किंवा हिवाळ्यातील फ्लूच्या लसी दरवर्षी बदलाव्या लागतात किंवा त्यांचे नवीन अद्ययावत 'डोस' घ्यावे लागतात. केंब्रिज विद्यापीठातील या अफाट संशोधक टीमचे प्रमुख असलेल्या प्रोफेसर जोनाथन हिनी यांनी याच मोठ्या आणि जुन्या समस्येकडे संपूर्ण जगाचे लक्ष वेधले आहे. त्यांच्या मते, पारंपारिक आणि जुन्या पद्धतीमुळे आपण नेहमीच विषाणूच्या एक पाऊल मागे असतो. विषाणू आधी माणसांवर हल्ला करतो, तो आपले रूप बदलतो आणि मग आपण त्याच्या नव्या रूपावर लस शोधत बसतो. पण आता कृत्रिम बुद्धिमत्तेच्या अफाट विश्लेषणात्मक क्षमतेच्या मदतीने आपण विषाणूच्या एक पाऊल पुढे राहण्याचा, म्हणजेच 'अहेड ऑफ द कर्व्ह' (Ahead of the curve) जाण्याचा अत्यंत यशस्वी प्रयत्न करत आहोत. या नव्या तंत्रज्ञानामुळे आपण केवळ आजच्या अस्तित्वात असलेल्या विषाणूंपासून नाही, तर उद्या भविष्यात निर्माण होणाऱ्या आणि भयानक महामारी पसरवू शकणाऱ्या पूर्णपणे अज्ञात विषाणूंपासूनही मानवाचे अत्यंत भक्कम संरक्षण करू शकणार आहोत.  

या अफाट आणि अत्यंत गुंतागुंतीच्या वैद्यकीय प्रक्रियेमध्ये कृत्रिम बुद्धिमत्तेने नेमकी काय आणि कशी भूमिका बजावली, हे पाहणे विज्ञानप्रेमींसाठी अत्यंत रंजक आणि अचंबित करणारे आहे. शास्त्रज्ञांनी जगभरातील विविध पाळत ठेवणाऱ्या आणि विषाणूंवर संशोधन करणाऱ्या कार्यक्रमांमधून गोळा केलेला प्रचंड मोठा आणि किचकट डेटा कृत्रिम बुद्धिमत्तेला पुरवला. या मोठ्या डेटामध्ये माणसांना संसर्ग करणाऱ्या कोरोना विषाणूंसोबतच प्राण्यांमध्ये (उदा. वटवाघुळ, डुक्कर) आढळणाऱ्या अनेक प्रकारच्या कोरोना विषाणूंच्या जनुकीय रचनांचा समावेश होता. हे असे घातक विषाणू आहेत जे सध्या केवळ प्राण्यांमध्ये अस्तित्वात आहेत, पण भविष्यात कोणत्याही क्षणी ते म्युटेशन होऊन माणसांमध्ये प्रवेश करू शकतात आणि नवीन महामारी आणू शकतात. या सर्व अवाढव्य माहितीचे मानवी मेंदूने विश्लेषण करणे जवळपास अशक्य आणि अत्यंत वेळखाऊ काम आहे. पण कृत्रिम बुद्धिमत्तेच्या महाकाय अल्गोरिदम्सनी या सर्व जनुकीय रचनांचे अत्यंत बारकाईने आणि केवळ काही वेळातच सखोल विश्लेषण केले. या अचूक विश्लेषणातून एआयने कोरोना विषाणूंच्या संपूर्ण कुटुंबातील एक अत्यंत सामायिक आणि मूळ धागा शोधून काढला जो विषाणू सहसा बदलत नाहीत. हा एक प्रकारे त्या विषाणूंचा सर्वात कमकुवत दुवा होता. या अचूक माहितीच्या आधारे कृत्रिम बुद्धिमत्तेने एक अत्यंत प्रगत असा 'सुपर-अँटीजेन' स्वतः डिझाइन केला. अँटीजेन हा कोणत्याही लसीचा तो मुख्य भाग असतो जो शरीरातील रोगप्रतिकारक शक्तीला बाहेरून आलेला धोका ओळखायला शिकवतो. एआयने तयार केलेला हा नवीन 'सुपर-अँटीजेन' इतका प्रगत आणि सर्वसमावेशक आहे की तो मानवी शरीराला संपूर्ण कोरोना कुटुंबाविरुद्ध एकत्रितपणे लढण्यासाठी तयार करतो. याचा अत्यंत सरळ आणि सोपा अर्थ असा की, उद्या जर या विषाणूने स्वतःमध्ये म्युटेशन घडवून आणले किंवा प्राण्यांमधून एखादा पूर्णपणे नवीन कोरोना विषाणू माणसात आला, तरीही ही एकच लस त्या सर्व प्रकारच्या विषाणूंवर अत्यंत प्रभावी ठरू शकेल.  

कोणतेही नवीन वैद्यकीय औषध किंवा लस थेट बाजारात आणण्यापूर्वी तिच्या अनेक टप्प्यांवर अतिशय कडक, वैज्ञानिक आणि पारदर्शक चाचण्या होणे जागतिक नियमांनुसार बंधनकारक असते. केंब्रिज विद्यापीठाच्या या संशोधकांनी सुरुवातीला प्राण्यांवर या लसीच्या अत्यंत यशस्वी चाचण्या पूर्ण केल्या आणि त्यानंतर आता मानवी चाचण्यांना अधिकृत सुरुवात केली आहे. वैद्यकीय इतिहासात ही खऱ्या अर्थाने पहिलीच वेळ होती जेव्हा पूर्णपणे एका यंत्राने किंवा कृत्रिम बुद्धिमत्तेने स्वतः डिझाइन केलेला अँटीजेन थेट माणसांच्या शरीरात टोचण्यात आला. या लसीच्या पहिल्या टप्प्यातील क्लिनिकल ट्रायलमध्ये ३९ स्वयंसेवकांचा समावेश करण्यात आला होता. या पहिल्या टप्प्याचा मुख्य उद्देश हा लस माणसांसाठी पूर्णपणे सुरक्षित आहे की नाही आणि तिचे काही गंभीर दुष्परिणाम तर नाहीत ना, हे तपासणे हा होता. शास्त्रज्ञांच्या मते ही पहिली चाचणी अतिशय यशस्वी ठरली असून ही लस मानवी शरीरासाठी पूर्णपणे सुरक्षित असल्याचा निर्वाळा देण्यात आला आहे. आता या अत्यंत महत्त्वाच्या टप्प्यानंतर या संशोधनाचा दुसरा आणि अधिक विस्तृत टप्पा सुरू होत आहे, ज्यामध्ये सुमारे २०० स्वयंसेवकांचा सहभाग असेल. या दुसऱ्या टप्प्यातील व्यापक चाचणीतून ही लस मानवी शरीराच्या रोगप्रतिकारक शक्तीला किती उत्तम प्रकारे आणि किती वेगाने प्रशिक्षण देते, तसेच विविध प्रकारच्या विषाणूंविरुद्ध किती भक्कम संरक्षण निर्माण करते, याची अधिक सखोल आकडेवारी समोर येणार आहे. 'जर्नल ऑफ इन्फेक्शन' या अत्यंत सुप्रसिद्ध आणि प्रतिष्ठित वैद्यकीय मासिकात नुकत्याच प्रकाशित झालेल्या सुरुवातीच्या अहवालानुसार, या एआय लसीचा मानवी रोगप्रतिकारक शक्तीवर सकारात्मक पण सध्यातरी 'मर्यादित' प्रभाव दिसून आला आहे. तरीही, वैद्यकीय जगतात आणि जागतिक स्तरावरील संशोधकांमध्ये या पहिल्या यशस्वी प्रयोगामुळे एक प्रचंड मोठा उत्साह आणि आशेचे वातावरण निर्माण झाले आहे. या एका तंत्रज्ञानाने पूर्णपणे नवीन आणि अमर्याद शक्यतांचा एक अत्यंत मोठा मार्ग खुला केला आहे, जो भविष्यात अनेक जीवघेण्या आजारांवर मात करण्यासाठी अत्यंत उपयुक्त ठरणार आहे.  

हे अफाट संशोधन केवळ कोरोना विषाणूंपुरते मर्यादित राहणारे नाही, तर हे संपूर्ण वैद्यकीय विज्ञानाचा मूळ पाया बदलणारे एक अत्यंत क्रांतिकारी आणि युगप्रवर्तक तंत्रज्ञान ठरणार आहे. प्रा. जोनाथन हिनी आणि त्यांची अत्यंत हुशार आणि समर्पित टीम याच कृत्रिम बुद्धिमत्तेचा वापर करून आता इबोला आणि हिवाळ्यातील इन्फ्लूएंझा किंवा फ्लू यांसारख्या अत्यंत घातक आणि वेगाने पसरणाऱ्या आजारांविरुद्ध अशाच प्रकारच्या 'युनिव्हर्सल' किंवा सर्वसमावेशक लसी बनवण्याच्या कामाला अत्यंत वेगाने लागली आहे. विचार करा, जर आपल्याला दरवर्षी फ्लूची नवीन लस घेण्याऐवजी किंवा नवीन औषधे शोधण्याऐवजी केवळ एकदाच अशी अचूक सुपर-लस मिळाली जी सर्व प्रकारच्या आणि भविष्यात येणाऱ्या फ्लूच्या नवीन विषाणूंवरही प्रभावीपणे काम करेल, तर त्यामुळे जगभरातील आरोग्य व्यवस्थेवरचा किती मोठा आर्थिक आणि मानसिक ताण कायमचा कमी होईल! हे नवीन तंत्रज्ञान म्हणजे केवळ आजारावर केलेला उपचार नसून, तो आजार समाजात निर्माण होण्यापूर्वीच त्याला मुळासकट संपवण्याची एक अत्यंत मोठी आणि भक्कम तयारी आहे. बीबीसीशी संवाद साधताना प्रा. हिनी यांनी अत्यंत स्पष्ट शब्दांत आणि अभिमानाने सांगितले की, हे संशोधन आणि हे ऐतिहासिक यश आमच्यासह सर्वांसाठीच खरोखरच आश्चर्यकारक आणि डोळे उघडणारे आहे. कृत्रिम बुद्धिमत्तेचा मानवाच्या कल्याणासाठी आणि आरोग्यासाठी इतका विधायक, अचूक आणि जीवनदायी वापर होऊ शकतो, हे पाहून जगभरातील शास्त्रज्ञ खरोखरच अचंबित झाले आहेत. आपण आता भविष्यातील कोणत्याही महामारीच्या किंवा विषाणूच्या हल्ल्याच्या विरोधात लढण्यासाठी पूर्णपणे नवीन आणि अत्यंत मजबूत पाया रचत आहोत, ही संपूर्ण मानवजातीसाठी एका अत्यंत सुरक्षित आणि निरोगी भविष्याची एक मोठी नांदी आहे.  

शेवटी, कृत्रिम बुद्धिमत्ता या तंत्रज्ञानाबद्दल समाजात अनेकदा भीती किंवा गैरसमज पसरवले जातात की यामुळे मानवाच्या नोकऱ्या जातील, हे तंत्रज्ञान माणसाची जागा घेईल किंवा भविष्यात हे तंत्रज्ञान मानवासाठी अत्यंत धोकादायक ठरेल. परंतु, वैद्यकीय क्षेत्रातील हा अत्यंत मोठा आणि ऐतिहासिक शोध या सर्व नकारात्मक विचारांना आणि भीतीला एक अत्यंत चोख, सकारात्मक आणि सडेतोड उत्तर आहे. कोणतेही तंत्रज्ञान कधीही चांगले किंवा वाईट नसते, तर त्याचा प्रत्यक्ष वापर कसा आणि कोणत्या हेतूने केला जातो यावर त्याचे अंतिम परिणाम ठरतात. केंब्रिज विद्यापीठाच्या शास्त्रज्ञांनी कृत्रिम बुद्धिमत्तेचा वापर करून जगातील पहिली लस तयार करणे, हे विज्ञानाच्या आणि मानवी प्रगतीच्या अवाढव्य इतिहासातील खऱ्या अर्थाने एक अत्यंत सुवर्णपान आहे. अर्थात, ही लस लगेच उद्या मेडिकलच्या दुकानात किंवा रुग्णालयांमध्ये सामान्य माणसांसाठी उपलब्ध होणार नाही, याचीही जाणीव आपल्याला ठेवली पाहिजे. याच्या आणखी अनेक मोठ्या मानवी चाचण्या, सखोल संशोधने आणि सरकारी मंजुरीच्या प्रक्रिया पूर्ण होणे बाकी आहे. प्रत्यक्ष सर्वसामान्यांसाठी ही लस पूर्णपणे उपलब्ध होण्यासाठी अजून काही वर्षांचा कालावधी नक्कीच लागू शकतो. परंतु, आपण मानवी कल्याणाच्या योग्य दिशेने आणि अत्यंत वेगाने पावले टाकत आहोत, हे या पहिल्या मानवी चाचणीवरून शंभर टक्के सिद्ध होते. येणाऱ्या काळात कृत्रिम बुद्धिमत्ता केवळ आपले संगणक, मोबाईल किंवा उद्योग चालवणार नाही, तर ती मानवाचे आयुष्य अधिक निरोगी, अत्यंत सुरक्षित आणि रोगमुक्त बनवण्यासाठी खऱ्या अर्थाने एक 'संजीवनी' म्हणून काम करेल, हे आता निश्चित झाले आहे. या एका जागतिक बातमीने संपूर्ण जगाला आणि आरोग्य व्यवस्थेला एक मोठा आणि अत्यंत सकारात्मक दिलासा दिला आहे की, उद्या जर निसर्गातून किंवा प्राण्यांमधून एखादा पूर्णपणे नवा आणि भयानक विषाणू निर्माण झालाच, तरीही मानवी बुद्धी आणि कृत्रिम बुद्धिमत्ता यांची एकत्रित ताकद त्याला वेळेत रोखण्यासाठी आणि पूर्णपणे नष्ट करण्यासाठी कायम सक्षम आणि सज्ज असेल. निसर्गाच्या आणि विज्ञानाच्या या अत्यंत गुंतागुंतीच्या लढाईत कृत्रिम बुद्धिमत्तेने आपल्याला एक अत्यंत भक्कम आणि विश्वासार्ह साथीदार मिळवून दिला आहे, आणि तंत्रज्ञान व वैद्यकीय शास्त्र यांच्यातील या नव्या युगाची ही एक खऱ्या अर्थाने सोनेरी आणि आश्वासक पहाट आहे.  

--- तुषार भ. कुटे


 

Tuesday, June 2, 2026

'एआय व्हॉइस क्लोनिंग' घोटाळे आणि स्वतःचे संरक्षण कसे करावे?

विज्ञानाच्या आणि तंत्रज्ञानाच्या अफाट वेगाने बदलणाऱ्या जगात 'कृत्रिम बुद्धिमत्ता' म्हणजेच आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स हा आजच्या घडीचा सर्वात क्रांतीकारी शब्द बनला आहे. एकीकडे हेच तंत्रज्ञान वैद्यकीय क्षेत्रात नवनवीन शोध लावत आहे, गुंतागुंतीची कामे सेकंदात पूर्ण करत आहे, तर दुसरीकडे याच तंत्रज्ञानाचा अत्यंत भयंकर आणि काळा चेहरा आता हळूहळू जगासमोर येऊ लागला आहे. तंत्रज्ञानाचा मूळ उद्देश मानवी जीवन अधिक सुखकर करणे हा असला, तरी सध्या सायबर गुन्हेगारांनी या अद्ययावत तंत्रज्ञानाचा वापर करून फसवणुकीचे आणि गुन्हेगारीचे एक अत्यंत भयानक आणि नवीन जाळे विणायला सुरुवात केली आहे. 'सीएनएन' या प्रतिष्ठित आंतरराष्ट्रीय वृत्तसंस्थेने नुकत्याच प्रकाशित केलेल्या एका धक्कादायक अहवालानुसार, सध्या संपूर्ण जगात 'एआय व्हॉइस क्लोनिंग' म्हणजेच कृत्रिम बुद्धिमत्तेच्या मदतीने हुबेहूब आवाज तयार करून केल्या जाणाऱ्या आर्थिक फसवणुकीच्या घटनांमध्ये प्रचंड मोठी आणि चिंताजनक वाढ झाली आहे. या घोटाळ्यांचे स्वरूप इतके प्रगत आणि भावनिकदृष्ट्या गुंतवून ठेवणारे आहे की, उच्चशिक्षित आणि तंत्रज्ञानाची जाण असणारी माणसेही याला अत्यंत सहज बळी पडत आहेत. त्यामुळे या नव्या डिजिटल संकटाची सविस्तर माहिती घेणे आणि त्यापासून स्वतःचे रक्षण कसे करावे, हे समजून घेणे आता काळाची सर्वात मोठी गरज बनली आहे.


पूर्वीच्या काळी जेव्हा फोनवरून फसवणूक केली जायची, तेव्हा पलीकडून बोलणाऱ्या व्यक्तीचा आवाज रोबोटिक वाटायचा किंवा तो एखादा ठरलेला मजकूर वाचत आहे हे आपल्याला सहज ओळखता यायचे. पण जनरेटिव्ह एआयच्या आगमनाने ही परिस्थिती पूर्णपणे बदलून टाकली आहे. आजच्या घडीला सायबर गुन्हेगारांना तुमचा किंवा तुमच्या कोणत्याही जवळच्या नातेवाईकाचा आवाज हुबेहूब तयार करण्यासाठी (Clone) केवळ तीन सेकंदांच्या ऑडिओ क्लिपची आवश्यकता असते.

आपण इन्स्टाग्राम, फेसबुक, युट्यूब किंवा इतर कोणत्याही सोशल मीडिया प्लॅटफॉर्मवर आपले जे व्हिडिओ अत्यंत आनंदाने आणि निष्काळजीपणे शेअर करतो, त्यातील आपल्या आवाजाचा अत्यंत छोटासा नमुना हे गुन्हेगार डाउनलोड करतात. त्यानंतर प्रगत एआय सॉफ्टवेअरच्या मदतीने त्या आवाजाचे पूर्णपणे विश्लेषण केले जाते आणि काही मिनिटांतच त्या आवाजाचा एक 'क्लोन' किंवा हुबेहूब प्रतिलिपी तयार केली जाते. एकदा का हा आवाज तयार झाला, की मग गुन्हेगार त्या एआयला जो कोणताही मजकूर देतील, तो मजकूर एआय थेट तुमच्याच आवाजात, तुमच्याच शैलीत आणि तुमच्याच भावनांसहित (रडत, घाबरत किंवा रागात) वाचून दाखवते.

'फॅमिली इमर्जन्सी स्कॅम' आणि इतर फसवणूक

सीएनएनच्या अहवालात आणि जागतिक सायबर सुरक्षा तज्ञांच्या मते, या तंत्रज्ञानाचा सर्वात जास्त वापर 'फॅमिली इमर्जन्सी स्कॅम' म्हणजेच कुटुंबातील एखादी व्यक्ती अचानक मोठ्या संकटात सापडल्याचा बनाव रचण्यासाठी केला जात आहे.
कल्पना करा, मध्यरात्री तुम्हाला अचानक एक फोन येतो. तुम्ही फोन उचलता आणि पलीकडून थेट तुमच्या मुलाचा, मुलीचा किंवा पत्नीचा अत्यंत घाबरलेला आणि रडवेला आवाज ऐकू येतो. तो आवाज तुम्हाला सांगतो की, "माझा खूप मोठा अपघात झाला आहे," किंवा "मला पोलिसांनी खोट्या गुन्ह्यात अटक केली आहे आणि मला तातडीने जामिनासाठी पैशांची गरज आहे." जेव्हा कोणताही माणूस आपल्या सर्वात जवळच्या आणि प्रिय व्यक्तीचा असा रडणारा आणि मदतीची याचना करणारा आवाज ऐकतो, तेव्हा त्याच्या मेंदूची 'तर्कशुद्ध विचार करण्याची' क्षमता त्या क्षणापुरती पूर्णपणे काम करणे थांबवते. अशा वेळी माणूस शहानिशा करण्याऐवजी, पलीकडून सांगण्यात आलेल्या बँक खात्यात किंवा क्रिप्टो करन्सीच्या माध्यमातून हजारो रुपये तातडीने जमा करतो.

या फसवणुकीची व्याप्ती केवळ नातेवाईकांपुरती मर्यादित नाही. गुन्हेगार आता बँकेचे अधिकारी, प्राप्तिकर विभागाचे अधिकारी किंवा कुरिअर कंपनीचे प्रतिनिधी बनूनही 'व्हॉइस क्लोनिंग'चा अत्यंत हुशारीने वापर करत आहेत. जागतिक आकडेवारीनुसार, अशा प्रकारच्या 'व्हिशिंग' (Vishing - Voice Phishing) हल्ल्यांमध्ये तब्बल ४०० टक्क्यांहून अधिक मोठी आणि धोकादायक वाढ झाली आहे.

एआयच्या मदतीने केलेले हे फोन अत्यंत खऱ्यासारखे वाटत असले, तरी त्यामागे काही विशिष्ट धोक्याचे संकेत लपलेले असतात. खालील बाबी घडल्यास तो एक सायबर घोटाळा असू शकतो:

- तातडीने कृती करण्याची सक्ती : तुम्हाला विचार करायला अजिबात वेळ न देणे आणि लगेच पैसे न पाठवल्यास भयंकर परिणाम भोगण्याची भीती दाखवणे.
- पैशांची मागणी करण्याची पद्धत: जर फोनवरील व्यक्ती (मग ती तुमची नातेवाईक असली तरीही) 'गिफ्ट कार्ड', 'क्रिप्टो करन्सी', किंवा 'वायर ट्रान्सफर' च्या माध्यमातून पैसे पाठवण्याचा आग्रह करत असेल, तर ती शंभर टक्के फसवणूक आहे.
- गुप्तता राखण्याची अट: "या घटनेबद्दल कोणालाही काही सांगू नकोस, पोलिसांना तर अजिबात फोन करू नकोस" असा दबाव आणला जातो.
- ओटीपी किंवा पासवर्डची मागणी: बँक किंवा सरकारी अधिकारी असल्याचा दावा करून तातडीने पिन किंवा पासवर्डची मागणी करणे.

या अत्यंत प्रगत आणि धोकादायक एआय घोटाळ्यांपासून स्वतःचे संरक्षण करायचे असेल, तर खालील व्यावहारिक उपायांचा अवलंब करणे अत्यंत गरजेचे आहे:
- 'फॅमिली कोडवर्ड' ठरवा: आपल्या घरातील सर्व सदस्यांसोबत (विशेषतः वृद्ध आणि लहान मुले) मिळून असा एक साधा पण गुप्त शब्द ठरवा, जो केवळ तुमच्या कुटुंबालाच माहीत असेल. जर भविष्यात कधीही आपत्कालीन आणि पैशांची मागणी करणारा फोन आला, तर घाबरून न जाता त्यांना तो 'कोडवर्ड' विचारा. एआय क्लोनला तो शब्द कधीच माहीत नसतो.
- फोन कट करा आणि स्वतः पडताळणी करा : अनेकदा गुन्हेगार 'स्पूफिंग' तंत्रज्ञानाचा वापर करतात, ज्यामुळे तुमच्या फोनवर तुमच्याच नातेवाईकाचा खरा नंबर दिसतो. अशा वेळी कॉलर आयडीवर विश्वास न ठेवता तो फोन कट करा आणि स्वतःच्या हाताने त्या नातेवाईकाला किंवा बँकेला त्यांच्या अधिकृत नंबरवर पुन्हा फोन लावून खात्री करा.
- तुमचा डिजिटल वावर मर्यादित करा : सोशल मीडियावर आपले इन्स्टाग्राम किंवा फेसबुक खाती 'प्रायव्हेट' ठेवा. विनाकारण स्वतःचे स्पष्ट आवाज असलेले व्हिडिओ सार्वजनिक प्लॅटफॉर्मवर शेअर करणे शक्यतो टाळा, जेणेकरून गुन्हेगारांना तुमच्या आवाजाचा नमुना मिळणार नाही.
- संशयास्पद फोनला उत्तर देऊ नका: जर एखादा अनोळखी फोन आला आणि तो संशयास्पद वाटत असेल, तर त्यांच्याशी वाद घालत बसू नका, तो फोन तातडीने कट करा आणि तो नंबर ब्लॉक करा.

तंत्रज्ञान हे दुधारी तलवारीसारखे आहे. 'एआय व्हॉइस क्लोनिंग'च्या या नव्या डिजिटल संकटाला तोंड देण्यासाठी कोणतीही जादूची कांडी नाही. जागरूकता, डिजिटल साक्षरता आणि कठीण प्रसंगात शांत राहून तर्कशुद्ध विचार करण्याची मानवी क्षमता याच आपल्या सर्वात मोठ्या आणि अभेद्य ढाली आहेत. तंत्रज्ञान कितीही प्रगत झाले आणि त्याने आपला आवाज कितीही हुबेहूब चोरला, तरी आपला 'शहाणपणा' आणि 'सतर्कता' हे कोणत्याही एआयला कधीही क्लोन करता येणार नाही, हेच या आधुनिक डिजिटल युगातील सर्वात मोठे वास्तव आहे.

(संदर्भ: सीएनएन)

चित्र: एआय निर्मित 

--- तुषार भ. कुटे

ट्विटरचे 'ग्रोक' आणि नेटकऱ्यांचा भन्नाट रिकामटेकडेपणा!

जेव्हा 'आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स' चा शोध लागला, तेव्हा विकासकांच्या मनात एक उदात्त हेतू होता. त्यांना वाटलं होतं की हे तंत्रज्ञान कॅन्सरसारख्या आजारांवर उपाय शोधेल, हवामान बदलाचे प्रश्न सोडवेल, आणि मानवाला मंगळावर पोहोचायला मदत करेल. पण त्यांनी एका अत्यंत महत्त्वाच्या गोष्टीचा विचार केलाच नाही—माणसाचा अफाट रिकामटेकडेपणा!



इलॉन मस्कच्या 'एक्स' (पूर्वीचे ट्विटर) वर जेव्हापासून 'ग्रोक' (Grok) हे एआय आले आहे, तेव्हापासून नेटकऱ्यांनी त्याचा जो काही "सत्पात्री" (?) वापर चालवला आहे, तो पाहून खुद्द ग्रोकलाही आपल्या जन्माच्या उद्देशावर शंका येऊ लागली असेल. चला तर मग पाहूया, जगातील सर्वात प्रगत एआयपैकी एक असलेल्या ग्रोकचा लोक कसा "मूर्खासारखा" आणि मनोरंजक वापर करत आहेत:

१. "मला रोस्ट कर!" - स्वतःचाच अपमान करवून घेण्याची हौस
सध्या एक्सवर एक सर्वात मोठा आणि विचित्र ट्रेंड चालू आहे. लोक ग्रोकला आपलाच प्रोफाइल देऊन विचारतात, "ग्रोक, माझ्या प्रोफाईलवरून मला रोस्ट कर (माझा अपमान कर)." आणि मग ग्रोक, ज्याला मुळातच थोडा उपहासात्मक टोन दिलेला आहे, तो त्यांच्या फॉलोअर्सची संख्या, त्यांचे जुने रडके ट्विट्स आणि त्यांच्या खोट्या बायोवरून त्यांची अशी काही यथेच्छ धुलाई करतो की विचारू नका! पण गम्मत म्हणजे, स्वतःचा असा सणसणीत अपमान झाल्यावर हेच लोक तो स्क्रीनशॉट मोठ्या अभिमानाने "बघा, एआयने माझी कशी लायकी काढली" या कॅप्शनसह एक्सवर शेअर करतात.

२. जगातील सर्वात 'गहन' आणि 'महत्त्वाचे' प्रश्न
ग्रोककडे जगातील सर्व माहिती अगदी एका सेकंदात उपलब्ध आहे. ते क्वांटम फिजिक्स समजावून सांगू शकते. पण आपले नेटकरी त्याला काय विचारतात?
    "माझी मांजर माझ्याकडे अशा नजरेने का बघतेय जणू काही मी तिचे लाख रुपये देणे लागतो?"
    "जर समोसा गोल असता, तर तो खाता आला असता का?"
    "माझ्या मित्राने माझ्या मेसेजला 'K' असा रिप्लाय दिला आहे, त्याला असा काय टोमणा मारू की तो आयुष्यभर विसरणार नाही?"
ग्रोक बिचारा या फालतू प्रश्नांनाही अत्यंत गांभीर्याने आणि आपल्या खास तिरकस शैलीत उत्तरे देतो.

३. मीम्स आणि अतरंगी चित्रांचा महापूर
जेव्हापासून एआयला चित्रे बनवण्याची क्षमता मिळाली आहे, तेव्हापासून नेटकऱ्यांच्या कल्पनाशक्तीला जणू पंख फुटले आहेत. ग्रोकला दिलेल्या सूचना (Prompts) वाचूनच आपल्याला हसू आवरणार नाही:
    "डायनासोर जर पुणेरी पगडी घालून स्प्लेंडरवरून चालला असेल तर कसा दिसेल?"
    "इलॉन मस्क स्वतः रस्त्यावर उभे राहून पाणीपुरी खात आहेत, असं चित्र बनव."
    "एखादा एलियन पहिल्यांदा ट्रॅफिक जॅममध्ये अडकल्यावर जी शिवी देईल, तसं चित्र काढ."
    "या चित्रातून एका मुर्खाला काढून टाक."
    "एखाद्या चित्रात या नटीचे कॉश्च्युम बदल."
आणि आश्चर्य म्हणजे, ग्रोक अत्यंत इमानेइतबारे ही सर्व चित्रे बनवून देतो. या चित्रांचा एक्सवर अक्षरशः पूर आला आहे.

४. 'एक्स'वर भांडणे करण्यासाठी एआयचा वापर
पूर्वी ट्विटरवर लोक स्वतःच्या मेंदूचा वापर करून एकमेकांशी भांडत असत. आता त्यासाठीही ग्रोकची मदत घेतली जाते. एखाद्या व्यक्तीने राजकीय किंवा सामाजिक विषयावर ट्विट केले, की लोक ग्रोकला सांगतात, "या ट्विटमधले सर्व कच्चे दुवे शोधून काढ आणि याला असा काही रिप्लाय लिही की याची बोलती बंद होईल." थोडक्यात काय, तर आता माणसांची भांडणेही एआयच लढत आहे!

ग्रोकचा हा वापर पाहून एक गोष्ट नक्की सिद्ध होते की, तंत्रज्ञान कितीही प्रगत झाले तरी माणसाचा मूळ स्वभाव बदलत नाही. आपल्याला हसण्यासाठी, दुसऱ्याची (किंवा स्वतःचीच) टर उडवण्यासाठी आणि फावल्या वेळेत काहीतरी अतरंगी करण्यासाठी एक सोबती हवा असतो. ग्रोकने ती जागा अचूक हेरली आहे.
उद्या कदाचित AI खरंच जग जिंकेल, जगाचे सर्व प्रश्न सोडवेलही; पण त्याआधी त्याला माणसाच्या या 'फालतूगिरी'चे आकलन करावे लागेल, आणि तोपर्यंत आपण ग्रोकला विचारत राहू—"हे बघ ग्रोक, आज जेवणात भेंडीची भाजी आहे, या दुःखातून बाहेर पडण्यासाठी मला एखादा चांगला जोक सांग!"

--- तुषार भ. कुटे 

#Grok #ArtificialIntelligence #Twitter #AI #Marathi

Monday, June 1, 2026

सातवाहन काळातील शिलालेख निर्मितीची तांत्रिक आणि कलात्मक प्रक्रिया

सातवाहन काळामध्ये केवळ राजकीय स्थैर्य किंवा आर्थिक भरभराटच झाली नाही, तर कला, स्थापत्य, आणि साहित्याच्या क्षेत्रातही अभूतपूर्व प्रगती झाली. या प्रगतीचा सर्वात मोठा आणि अविनाशी पुरावा म्हणजे या काळात कोरले गेलेले शिलालेख होत. मानवी इतिहास आणि संस्कृतीची नोंद ठेवण्यासाठी पूर्वी भूर्जपत्रे, ताडपत्रे किंवा लाकडाचा वापर केला जात असे. परंतु ही साधने काळाच्या ओघात आणि निसर्गाच्या आघाताने अत्यंत सहज नष्ट होणारी होती. यावर कायमस्वरूपी उपाय म्हणून आणि आपले विचार, राजकन्यांचे दान, राजांचे विजय तसेच सामान्य जनतेची श्रद्धा हजारो वर्षे टिकावी या उदात्त उद्देशाने सातवाहन काळात दगडांवर म्हणजेच पाषाणावर शिलालेख कोरण्याची एक अत्यंत विकसित आणि भव्य परंपरा सुरू झाली. हे शिलालेख प्रत्यक्ष पाषाणावर कसे कोरले जात होते, याची तांत्रिक प्रक्रिया समजून घेणे म्हणजे तत्कालीन प्रगत विज्ञान आणि कलाकुसरीला दिलेली एक मोठी मानवंदना ठरते.

शिलालेख कोरण्याच्या प्रक्रियेतील सर्वात पहिली आणि अत्यंत महत्त्वाची पायरी म्हणजे योग्य जागेची आणि योग्य प्रकारच्या दगडाची अचूक निवड करणे. सातवाहन साम्राज्याचा बहुतांश विस्तार हा दख्खनच्या पठारावर आणि विशेषतः सह्याद्रीच्या पर्वतरांगांमध्ये पसरलेला होता. सह्याद्रीचा खडक हा काळाकभिन्न आणि अत्यंत कठीण असा 'बेसॉल्ट' (Basalt) प्रकारचा खडक आहे. हा खडक कोरण्यासाठी प्रचंड कठीण असला, तरी एकदा त्यावर कोरीव काम केले की ते हजारो वर्षे सुरक्षित आणि अबाधित राहते, हे तत्कालीन शिल्पकारांनी आणि तंत्रज्ञांनी अचूक ओळखले होते. शिलालेख कोरण्यासाठी प्रामुख्याने ज्या गुहा किंवा लेणी खोदली जात होती, त्यांच्या प्रवेशद्वारावर, दर्शनी भागावर किंवा भव्य स्तंभांवर विशिष्ट जागा निश्चित केली जात असे. नाणेघाट, कार्ला, भाजे, नाशिक, कान्हेरी यांसारख्या अत्यंत गजबजलेल्या आंतरराष्ट्रीय व्यापारी मार्गांवर हे लेख जाणीवपूर्वक कोरले जात असत. यामागील मुख्य उद्देश हा होता की तिथून ये-जा करणाऱ्या प्रत्येक प्रवाशाला, व्यापाऱ्याला आणि भिक्खूंना राजाचा किंवा दात्याचा तो संदेश सहज वाचता यावा. दगडाची निवड केल्यानंतर ती खडबडीत जागा पूर्णपणे तासून, घासून गुळगुळीत आणि अत्यंत सपाट केली जात असे. खडबडीत दगडावर अक्षरे व्यवस्थित उमटत नाहीत, त्यामुळे पृष्ठभाग तयार करण्याचे हे सुरुवातीचे काम अत्यंत जिकिरीचे, कष्टाचे आणि वेळखाऊ असायचे.

पृष्ठभाग तयार झाल्यानंतर थेट दगडावर घाव घालण्यास किंवा कोरण्यास कधीही सुरुवात केली जात नसे. पाषाणावर काम करताना कोणतीही चूक झाल्यास ती दुरुस्त करणे किंवा खोडणे जवळजवळ अशक्य असते. त्यामुळे शिलालेख कोरण्यापूर्वी एक अत्यंत शिस्तबद्ध आणि नियोजित प्रक्रिया राबवली जात असे. सुरुवातीला जो मजकूर दगडावर कोरला जायचा आहे, तो तत्कालीन विद्वानांकडून किंवा राजाच्या दरबारी असलेल्या अधिकृत लेखकांकडून भूर्जपत्रावर, ताडपत्रावर किंवा कापडावर लिहून घेतला जात असे. सातवाहन काळात प्रामुख्याने सर्वसामान्यांची 'प्राकृत' भाषा आणि प्राचीन 'ब्राह्मी' लिपीचा वापर मोठ्या प्रमाणावर केला जात असे. हा कच्चा मसुदा तयार झाल्यानंतर तो मुख्य शिल्पकाराकडे सुपूर्द केला जायचा. त्यानंतर शिल्पकार किंवा त्याचे अत्यंत कुशल कामगार दगडाच्या त्या गुळगुळीत पृष्ठभागावर रंग किंवा खडूच्या साहाय्याने ती ब्राह्मी अक्षरे हुबेहूब रेखाटत असत. अक्षरांचा आकार, दोन ओळींमधील समान अंतर आणि एकूण मजकुराची भौमितिक मांडणी याचे अत्यंत अचूक गणित याच वेळी आखले जात असे. नाणेघाटातील राणी नागनिकेचा शिलालेख किंवा नाशिक येथील गौतमी बलश्रीचा प्रदीर्घ शिलालेख पाहिला, तर त्यांच्या ओळींमधील विलक्षण समानता आणि अक्षरांचे वळणदार स्वरूप तत्कालीन लेखकांच्या या अचूक नियोजनाची आणि पूर्वतयारीची स्पष्ट साक्ष देते.

प्रत्यक्ष कोरीव कामाला सुरुवात करताना तत्कालीन प्रगत धातुशास्त्राचा आणि लोहारकामाचा अत्यंत मोठा वाटा होता. बेसॉल्टसारखा अतिशय कठीण खडक फोडण्यासाठी आणि त्यावर अत्यंत नाजूक अक्षरे कोरण्यासाठी अतिशय मजबूत, टोकदार आणि धारदार हत्यारांची आवश्यकता होती. सातवाहन काळात लोखंडाचा आणि विशिष्ट प्रकारच्या पोलादाचा वापर मोठ्या प्रमाणावर आणि प्रगत स्वरूपात सुरू झाला होता. शिलालेख कोरण्यासाठी वेगवेगळ्या आकारांच्या आणि जाडीच्या लोखंडी छिन्नी आणि विविध वजनांच्या हातोड्यांचा वापर अत्यंत कुशलतेने केला जात असे. रंगाने आखलेल्या अक्षरांच्या बाह्यरेषेवरून अत्यंत कौशल्याने आणि नियंत्रित ताकदीने हातोड्याचे घाव घालून छिन्नीच्या साहाय्याने पाषाण कोरला जात असे. सातवाहन काळात प्रामुख्याने 'उत्कीर्ण' म्हणजेच दगडाच्या पृष्ठभागाच्या आत खोलगट जाणारी अक्षरे कोरण्याची पद्धत सर्वाधिक वापरली गेली. छिन्नीचा एक चुकीचा घाव संपूर्ण पाषाणाला तडा देऊ शकत होता किंवा एखाद्या अक्षराचा मूळ अर्थच बदलू शकत होता. त्यामुळे हे अत्यंत नाजूक काम करणारे रूपकार, पाषाण घडवणारे शैलवढकी आणि शिल्पकार हे अत्यंत संयमी, दीर्घकाळ प्रशिक्षित झालेले आणि उच्च दर्जाचे कलावंत असत. एकाग्रता आणि हातातील ताकदीवर नियंत्रण हे त्यांच्या कलेचे मुख्य गमक होते.

संपूर्ण लेख पाषाणावर कोरून झाल्यानंतर त्याची अत्यंत बारकाईने तपासणी आणि साफसफाई केली जात असे. कोरलेल्या खोलगट अक्षरांमध्ये साचलेली दगडाची भुकटी आणि कचरा विशिष्ट साधनांनी साफ करून त्या अक्षरांना अधिक उठावदार आणि सुस्पष्ट बनवले जात असे. काही अभ्यासकांच्या आणि पुरातत्वशास्त्रज्ञांच्या मते, ही कोरलेली अक्षरे अंधाऱ्या गुहांमध्ये किंवा दुरूनही स्पष्ट दिसावीत आणि वाचता यावीत, यासाठी त्यांच्या खोलगट भागामध्ये नैसर्गिक लाल रंग किंवा चुन्याचे पांढरे मिश्रण जाणीवपूर्वक भरले जात असावे. आज हजारो वर्षांनंतर ते रंग जरी ऊन-पावसाने निघून गेले असले, तरी छिन्नीने कोरलेली ती खोलगट अक्षरे मात्र आजही आपल्याला स्पष्टपणे वाचता येतात. या कोरीव कामाचे आणखी एक सामाजिक वैशिष्ट्य म्हणजे, केवळ राजे, राण्या किंवा राजघराण्यातील व्यक्तीच नाही, तर तत्कालीन सामान्य शेतकरी, लोहार, सुतार, व्यापारी श्रेणी आणि सामान्य भिक्खू यांनीही आपले छोटे-मोठे दान या दगडांवर कोरून ठेवले आहे. प्रत्येकाच्या आर्थिक कुवतीनुसार या शिलालेखांचा आकार आणि अक्षरांची खोली कमी-जास्त असलेली आपल्याला लेण्यांमध्ये दिसते. परंतु त्यामागील कोरीव कामाची तांत्रिक पद्धत आणि अक्षरांचे वळण मात्र संपूर्ण सातवाहन साम्राज्यात जवळपास एकसमान असल्याचेच दिसून येते.

सातवाहन काळातील शिलालेख कोरण्याची ही अफाट प्रक्रिया केवळ एक यांत्रिक किंवा मजुरीचे काम नव्हते. ती एक अत्यंत उच्च दर्जाची कला, प्रगत भाषाशास्त्र आणि तत्कालीन प्रगत तंत्रज्ञानाचा एक अतिशय सुंदर आणि परिपूर्ण संगम होती. दगडाची शास्त्रशुद्ध निवड करण्यापासून ते त्यावर छिन्नीचा शेवटचा घाव घालण्यापर्यंत प्रत्येक टप्प्यावर प्रचंड मेहनत, अफाट बुद्धिमत्ता आणि संयम पणाला लावला जात असे. आज आपण जेव्हा या प्राचीन लेण्यांमध्ये जाऊन ते शिलालेख पाहतो, तेव्हा केवळ तो निर्जीव दगड किंवा ती अक्षरे न पाहता, त्यामागे दडलेले त्या अनामिक शिल्पकारांचे आणि लेखकांचे अफाट कष्ट आपण समजून घेतले पाहिजेत. त्यांच्या याच निस्सीम कष्टांमुळे आणि पाषाणासारख्या अढळ आणि अविनाशी माध्यमाच्या निवडीमुळे आज दोन हजार वर्षांनंतरही आपल्याला आपला इतिहास, आपली प्राकृत भाषा आणि आपल्या पूर्वजांचा तो गौरवशाली वारसा अत्यंत पुराव्यानिशी उलगडता येत आहे. हे शिलालेख खऱ्या अर्थाने तत्कालीन महाराष्ट्राच्या प्रगत संस्कृतीचे, साहित्याचे आणि तंत्रज्ञानाचे अजरामर आणि अत्यंत बोलके साक्षीदार म्हणून आज आपल्यासमोर दिमाखात उभे आहेत.

संदर्भ:

१. मिराशी, वा. वि., 'सातवाहन आणि पश्चिमी क्षत्रप यांचा इतिहास आणि कोरीव लेख', महाराष्ट्र राज्य साहित्य आणि संस्कृती मंडळ, मुंबई.
२. गोखले, शोभना, 'पुराभिलेखविद्या', कॉन्टिनेन्टल प्रकाशन, पुणे.
३. मोरवंचीकर, रा. श्री., 'सातवाहनकालीन महाराष्ट्र', परिमल प्रकाशन.
४. तुळपुळे, शं. गो., 'प्राचीन मराठी कोरीव लेख', पुणे विद्यापीठ प्रकाशन, पुणे.
५. ढवळीकर, म. के., 'महाराष्ट्राची कुळकथा', राजहंस प्रकाशन, पुणे.
६. देशपांडे, स. रा., 'प्राचीन भारतीय लिपी आणि नाणेशास्त्र', स्नेहवर्धन प्रकाशन, पुणे.
७. बर्जेस, जेम्स, 'Epigraphia Indica' (विशिष्ट खंड ज्यात नाशिक, नाणेघाट आणि कार्ला लेण्यांच्या शिलालेखांचे विश्लेषण आहे), Archaeological Survey of India.
८. महाराष्ट्र शासनाचे अधिकृत गॅझेटिअर (Gazetteers of Maharashtra) - ऐतिहासिक आणि पुरातत्व खंड.
९. संकेतस्थळ: Archaeological Survey of India (ASI) अधिकृत वेबसाईट.
१०. संकेतस्थळ: इन्स्टिट्यूट ऑफ एन्शियंट इंडियन स्टडीज (विविध संशोधन लेख आणि अहवाल).