पुलावरच्या पाण्यातून...

किल्ल्याच्या दिशेने सकाळी सकाळीच कुच करण्याचे ठरवले. गुगल मॅपद्वारे रस्ता पंधरा किलोमीटरचा दाखवत होता. सकाळी रहदारी तशी नव्हती. महामार्गावर मात्र नियमित असणारी मालवाहतूक दिसून आली. पण थोड्याच वेळात आम्ही महामार्गातून बाहेर पडलो आणि हिरव्यागार झाडीतून किल्ल्याच्या दिशेने प्रवास करायला लागलो. यावर्षीचा पाऊस हा काही तुफानच होता. त्यामुळे परिसरातील कोणते धरण, तलाव वा नदी ओसंडून वाहिली नाही, असे झाले नाही. रस्त्यामध्ये थोड्याच अंतरावर लागूनच एक तलाव होता. तो देखील तुडुंब भरलेला होता. त्याच्या सांडव्यावरून पाणी वाहत होते. आमचा रस्ता याच सांडव्याच्या कडेकडेने पुढे जात होता. विशेष म्हणजे पाणी सातत्याने वाहत होतं आणि रस्ता देखील पाण्याखाली गेला होता. रस्त्यावर बांधलेल्या पूलावरून देखील पाणी ओसंडून वाहत होते. पुलाचे कठडे दिसत असल्यामुळे रस्ता नेमका कुठे आहे, हे मात्र आम्हाला समजत होते. शिवाय येणारी जाणारी वाहने कमी असली तरी या रस्त्याने नेहमीची जाणारी असल्याने त्यांना परिचयाचा रस्ता होता. त्यांच्याच परिचयाचा वापर करून आयुष्यामध्ये पहिल्यांदाच इतक्या पाण्याने भरलेल्या रस्त्यामध्ये गाडी घातली. आजवर फक्त बातम्यांमध्येच असे व्हिडिओ पाहत आलो होतो. आज नाईलाजाने का होईना अशा रस्त्यावरून जाण्याची वेळ आली. पहिलीच वेळ असल्याने काहीसं थरारक असं चित्र दिसलं. केवळ एक ते दीड मिनिटांमध्ये पाण्याचा तो वाहणारा प्रवाह आम्ही पार केला. परतताना दुसऱ्या बाजूला एक मोठा खड्डा होता. अर्थात तो आम्हाला चुकवता आला नाही. पाण्याचा हा प्रवाह पार केल्यानंतर आम्हाला एसटी महामंडळाची बस देखील दिसून आली. म्हणजे ही बस या पाण्यातून नियमितपणे प्रवास करत असावी, हे देखील समजले. दुचाकीस्वार मात्र आमच्यापेक्षा मोठा थरारक अनुभव घेत असावेत, याची प्रचिती देखील आली. जाताना आणि परतताना अश्या दोन वेळा या पाण्यातून मार्गक्रमण करावे लागले. पण तो अनुभव थरारक असाच होता!